Met Jakobus op vakantie

In dit artikel:

Ik en mijn reisgenoot zouden tijdens de meivakantie eigenlijk naar het Meer van Galilea in Israël vertrekken, maar raketgeweld maakte die reis onmogelijk. Als alternatief dachten we aan Auschwitz-Birkenau — haalbaar gezien de afstand en de zuinige auto — maar een onverwachte afspraak maakte een bezoek slechts op één dag mogelijk en alle rondleidingen in het gewenste tijdvenster waren vol. Daarmee viel ook dat plan weg. Nu richtten we ons op de invasiestranden in Normandië, een andere manier om oorlogsgeschiedenis te ervaren, al blijft het open of dat plan daadwerkelijk uitgevoerd wordt.

De schrijver beschrijft de aanloop tot de vakantie als een oefening in afwachten en loslaten: veel mogelijke bestemmingen (van Nunspeet tot Namibië) passeerden de revue. Vorig jaar mislukte een Schotland-plan ook, maar leverde onverwachte “zegens” op — bijvoorbeeld een precies bij een dieet passende koek gevonden in het vliegtuig — wat de auteur als voortekens of voorzienigheid leest. Die houding van overgave en vertrouwen, met een kleine voorbehoudsopmerking (“Jakobus als slot op de koffer”), bepaalt hoe de keuzes nu worden gemaakt: plannen zijn flexibel, en wat niet doorgaat wordt soms gezien als door hogere hand bepaald.