'Waarom gaan de deuren van Amsterdamse trams zo snel dicht - en wie helpt de toeristen die achterblijven?'

In dit artikel:

Verpleegkundige Frans Leliveld klaagt over het deurbeleid in de Amsterdamse trams: volgens hem is het onlogisch en onvriendelijk voor toeristen, met onnodige verwarring en soms vervelende gevolgen. Hij ziet vooral problemen bij instappen en uitstappen: slechts bepaalde deuren (bij de conducteur en bestuurder) mogen worden gebruikt, maar dat wordt onvoldoende zichtbaar gemaakt. Toeristen — en soms ook Nederlandse bezoekers — stappen vaak bij andere deuren naar binnen en krijgen dan te horen dat dat “geen ingang” is, zonder duidelijke aanwijzing waar wél in te stappen.

Leliveld wijst ook op de korte sluittijd van de deuren: reizigers die nog hun OV‑kaart willen in- of uitchecken worden weggedrukt doordat deuren snel dichtgaan. Dat leidt tot stress, koffers en zelfs losgeraakte gezinsleden; hij zag een kind van zijn moeder gescheiden worden. Tevens is niet iedereen op de hoogte van het knipperende groene knopje waarmee sommige deuren geopend blijven. De mededelingen over doorlopen bij drukte worden vaak uitsluitend in het Nederlands gedaan en op een onvriendelijke toon, ook op tramlijnen naar toeristische plekken als het Museumplein.

Hoewel hij begrijpt dat trams niet eindeloos kunnen wachten bij drukke haltes, vindt Leliveld dat één eenvoudige maatregel veel zou verbeteren: laat alle deuren gebruikt worden en laat conducteurs de deuren openen en pas sluiten als reizigers zijn uitgestapt. Hij wijst erop dat conducteurs toch geen kaartjes meer hoeven te verkopen en dat het in- en uitstappen daardoor eerder verloopt, zonder dat de dienstregeling hoeft te lijden.

Kortom: Leliveld pleit voor een gastvrijer deurbeleid van GVB — duidelijkere aanwijzingen, meer gebruiksgemak bij alle deuren en iets meer geduld van personeel — waarmee toeristen en andere reizigers minder gedesoriënteerd en gehaast zouden raken.